11 Temmuz 2010

hiç durmadı zaman

6 aydan fazla oldu. Yanı başımda duran bilgisayar bin ışık yılı uzakta idi sanki şarkıda olduğu gibi. Ne değişti diye düşünmeden edemiyor insan. 2 gün sonra 6 yıldır yaşadığım bu kentten ayrılıyorum. Bir daha da gel(e)mem herhalde. İşimden istifa ettim. Saçlarımı kestirdim. Kpss denen saçma sınava hazırlandım. Sigarayı bıraktım. Bir ara kitaplara verdim kendimi. Sigaraya başladım.
Farkettim ki insan kendini öyle kolay çıkaramıyor çemberinden. Kısır döngüler içinde dönüyor özgür olmadığı sürece. Kusmuk dünyanın içindeki az çiğnenmiş leblebisel bir vatan toprağında dünyaya gelmişlik döngünün yörüngesini belirledi. Ya başkaları için yaşayacaksın ya da başkalarının yaşamına imrenerek.
Kendi felsefeni unuttukça rahat edeceksin. Kırmızı çizgilerinin üzerine asfaltlar dökülecek başkaları yaşadıkça. Her yeni gün yeni gündemlerle üzerine gelecekler. Tüm kutsallarına dil uzatıp dalga geçecekler. Midene kramplar, başına ağrılar girerek çekeceksin bu rezaleti.
"Cesaret babından ikmale kaldım"
Yeni başlangıçlar adına eskiyi silip gitmek gerek. Tam anlamıyla silmek. Tek bir harfi, tek bir silüeti kalmadan. En acısı, aynı frekansı asla yakalayamayacağım bir güruh ile zehir ettim bunca zamanı.
Yeni Başlangıçlara...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder